Jaskra



To choroba oczu prowadząca do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i komórek zwojowych siatkówki oka. Głównym czynnikiem powodującym uszkodzenie nerwu wzrokowego jest nadmierny wzrost ciśnienia wewnątrz gałki ocznej.


PRZYCZYNY CHOROBY

W oku stale krąży ciecz wodnista, która odżywia wszystkie tkanki i utrzymuje prawidłowe ciśnienie śródgałkowe. U zdrowego człowieka ciecz ta znajduje się u ujścia, a gdy dojdzie do sytuacji, że jej odpływ zostanie zamknięty wzrasta ciśnienie śródgałkowe, które może doprowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego. Najbardziej na chorobę narażone są osoby z miażdżycą i hiperlipidemią.


OBJAWY

Do rozpoznania jaskry konieczne jest stwierdzenie:
Wykorzystywane badania diagnostyczne:
Ze względu na to, że często jaskra przebiega bez- lub skąpo objawowo istotne znaczenie ma wykonywanie profilaktycznych, okresowych badań wzroku w celu wykrycia tej choroby.

Częstość wykonywania tych badań zależy od wieku i występowania dodatkowych czynników ryzyka. Należy je przeprowadzać, co 2 lata, co 1, a nawet co pół roku.


LECZENIE

Wcześnie rozpoznaną jaskrę można leczyć farmakologicznie lub chirurgicznie. Można podawać krople obniżające ciśnienie w oku i leki poprawiające ukrwienie nerwu wzrokowego. W chorobie przewlekłej wykonuje się zabiegi laserowe lub operacje, która polega na wycięciu części tkanek.